
Oğlum 1 buçuk aydır yarım gün kreşe gidiyor.Biraz alıştıktan sonra kreşi tam güne çeviririm ve işe başlarım diye düşünüyordum.Geçen gün okulda tiyatroları vardı ve o gün okulda kaldı.Almaya gittiğimde öğlen uyumamış olduğunu farkettim.Beni de çok özlemişti.Yanımdan hiç ayrılmadı, bütün gece bana sarılarak uyudu.Ben de biraz fazla vicdan yaptım galiba.Çalışmak zorunluluğum yokken neden onun benle daha az zaman geçirmesine neden olayım ki.
Anne olmak ne kadar zor.Hem anne olmaktan başka da birey olmak istiyorum hem de bunu yapmak için oğlumla geçirdiğim zamandan ödün vermem gerekiyor.
Oğlum 3 yaşında ben 3 senedir bu kısır döngünün içindeyim.Çalışmakla çalışmamak arasındayım.
Ama kitap okumaktan,bilgisayar başında oturmaktan,tiyatro-sinema ve gezmeler haricinde de bir şeylerle uğraşmam gerekiyor.Eğer bu çalışmak olmayacaksa ben de kendime bir kurs bulmalıydım..Ahşap boyama ve taş bebek kurslarına gitmeye karar verdim.Belediyenin ve halkeğitimin açtığı kurslarla görüştüm.Pazartesi günü başlamayı düşünüyorum.Biraz maymun iştahlıyımdır ya bakalım...
Not:Fotoğraflar netten alıntıdır.Umarım kendi yaptıklarımıda sizinle paylaşırım..




